Tom 16.03.2026 20:38

Szczęść Boże,

Niektóre piosenki poruszają treści bolesne, typu samobójstwo.
Dla jednych usłyszenie takiej piosenki to szansa, że wyrzucą z siebie złe emocje, że poczują, że nie są sami. Dla innych ta sama piosenka może spowodować dobicie i faktyczną próbę odebrania sobie życia.

Jaka ocena moralna wg Odpowiadającego przypada:
- zespołowi, który takie utwory tworzy
- ludziom, którzy tego słuchają, a być może przez ich polecenie ktoś inny to posłucha i to go dobije?

Kontekst skąd się wzięło pytanie:
Personalnie powiem, że mi w trakcie epizodów depresyjnych bardzo pomogły niektóre utwory. Czułem, że jest na ziemi ktoś, to mnie rozumie - choć ja nigdy myśli samobójczych jako takich nie miałem nigdy, zawsze czułem, że Bóg tego by nie chciał. Tak, wiara mnie uratowała.

A ostatnio przeczytałem komentarz o autorze jednej z tych piosenek i było to coś w deseń: "widać, że chcą naprawić to, że przy ich piosenkach wielu młodych popełniło samobójstwo"
Zszokowało mnie to i nigdy tak do końca o tym nie myślałem... Polecałem te piosenki wielokrotnie, bo mi pomogły, ale mogłem dobić kogoś. Czy jakoś ja mogę odpowiadać za to, jeżeli nadal będę mówił głośno, że lubię ten utwór? Czy twórca ponosi odpowiedzialność moralną? Medal ma dwie strony, jednym pomogą, innym szkodzą.

Bóg zapłać za odpowiedź, choć wiem że bardzo teoretyczne pytanie

Odpowiedź:

Hm... Faktycznie, problem jest dość złożony. Myślę, że nie powinno się na sprawę jednej czy drugiej piosenki patrzyć z perspektywy winny/niewinny czyjegoś samobójstwa, a raczej udziału w tworzeniu pewnej kultury, pewnego stylu, który może, ale nie musi, różnym destrukcyjnym działaniom sprzyjać. Przykład z ostatnich dni: myjąc okna zobaczyłem pewnego człowieka. Nie młodego już. To znaczy najpierw usłyszałem czego słucha. Jakieś przekleństwa, obraźliwe epitety względem kobiet itd. Przy jakimś łomocie, bo muzyką trudno to nazwać. Pomyślałem, że gdybym słuchał czegoś takiego szybko uznałbym, że świat wokół mnie to jedno wielkie plugastwo. Ale nie słucham. I może dzięki temu  widzę, że wiele też wokół mnie dobra i piękna....

Przeczuwam, że ten kij ma dwa końce. Z jednej strony pomaga temu czy temu wykrzyczeć swój ból. I to dobrze. Z drugiej jednak strony pogrążą w bagnie coraz głębiej. Bo wzmacnia, intensyfikuje przekonanie, że - przepraszam, że też powiem w stylu tej muzyki - że "wszystko wokół   jest g... z wyjątkiem moczu".  To tak jak z pielęgnowaną i ciągle nakręcaną nienawiścią. To droga ku destrukcji....

Powtórzę jednak: nie patrzyłbym jednak na tę sprawę z perspektywy winy, grzechu, ale pewnego niepokojącego zjawiska kulturowego. Udział w nim nie jest oczywiście czymś chwalebnym, ale trudno przypisać tu komuś konkretną winę za taką czy inną decyzję drugiego człowieka. To jednak jest czymś zupełnie innym niż to, o czym czasem można usłyszeć, że ktoś namawia bliźniego do samobójstwa...

Gdy chodzi więc o sedno pytania: nie, w tym, ze polecałeś komu ten czy inny utwór nie widziałbym grzechu namawiania kogoś do autodestrukcji. Zwłaszcza że robiłeś to w dobrej intencji:  Tobie pomagało, chciałeś pomóc innym. I być może pomogłeś. Tylko, jak napisałem, w dłuższej perspektywie to droga donikąd. 

Tak bym sprawę widział. 

J.