{o} 06.10.2006 13:00

Co ma sądzić chrześcijanin o tzw. radykalnym wybaczaniu? W skrócie, jest to podejście całkowicie negujące pojęcie ofiary. Radykalne wybaczenie polegać ma na uświadomieniu sobie, że krzywda, która nas spotkała, jest w istonie pewnym rozwijajacym nas w bolesny sposób doświadczeniem. Odnosimy przez nią duchową korzyść, zatem irracjonalne byłoby uważać się za ofiarę. Bezsensowne jest żywić uraz do tego, który tym doświadczeniem nas obdarował.

Oczywiście zauważam pewne ryzyko, iż przy takim podejściu możemy mieć mniejsze opory, gdybyśmy sami mieli kogoś skrzywdzić. Widzę też, iż propagatorów radykalnego wybaczania zasadniczo można zaklasyfikować jako newage'owców, którzy zwykle wierzą w reinkarnację itp.

Ale co z samą esencją tej teorii? Na czym polega wybaczanie po chrześcijańsku? Czym się różni, w czym jest podobne?

Odpowiedź:

Do wymienionych przez Ciebie zastrzeżeń odpowiadajacy dodałby jeszcze jedno: w pewnych sytuacjach nieumiejętnośc wybaczenia może rodzić poczucie winy; ktoś mi dał możliwość rozwoju, a ja mu za to nie dziękuję...


O chrześcijańskim przebaczeniu ktoś kiedyś napisał:

Fałszywe koncepcje przebaczenia.


  • Przebaczyć to nie znaczy zapomnieć.
  • Przebaczyć nie znaczy wyprzeć ze świadomości.
  • Przebaczenie jest czymś więcej niż aktem woli (wszystkie władze są zmobilizowane w przebaczeniu: wrażliwość, serce, inteligencja, osąd, wyobraźnia, wiara, idt.)
  • Przebaczenia nie można nakazać.
  • Przebaczenie nie oznacza powrotu do sytuacji przed obelgą.
  • Przebaczenie nie jest równoznacze z pojednaniem.
  • Przebaczenie nie wymaga zrzeczenia się swoich praw.
  • Przebaczyć innemu to nie znaczy uniewinniać go.
  • Przebaczenie nie jest demonstracją wyższości moralnej.
  • Przebaczenie nie polega na zrzuceniu, go na Boga.

    12 etapów przebaczenia

  • zdecydować się nie mścić i nie dać się obrażać,
  • rozpoznanać swoje zranienie i wewnętrzne ubóstwo,
  • podzielić się z kimś swym zranieniem,
  • dobrze zidentyfikować swą stratę, by się z nią rozstać,
  • zaakceptować swój gniew i chęć zemsty,
  • przebaczyć sobie samemu,
  • zacząć rozumieć winowajcę,
  • odnaleźć sens zranienia w swym życiu,
  • wiedzieć, że jest się godnym przebaczenia i że już się przebaczenie otrzymało,
  • przestać chcieć przebaczać za wszelką cenę,
  • otworzyć się na łaskę przebaczenia,
  • zdecydować się położyć kres relacjom lub je odnowić


  • A to, co odpowiadający napisał niegdyś o przebbaczeniu, możesz znaleźć TUTAJ